Een vulkaan van drieduizend driehonderd meter, en hij is niet de enige

Sicilië ligt waar de Afrikaanse plaat onder de Europese duwt, en dat verklaart vrijwel het hele landschap: de vulkanen, de aardbevingen die hele delen van het eiland hebben herschreven, de warme bronnen, de eilanden die opduiken en weer verdwijnen. Het is de Italiaanse regio met de meeste actieve vulkanen, en drie daarvan barsten telkens weer uit.

De Etna

Hij is de hoogste actieve vulkaan van Europa en verandert van hoogte bij elke uitbarsting: de laatste jaren rond drieduizend driehonderdvijftig meter. Hij beslaat een kwart van de provincie Catania, heeft honderden zijkraters, en aan zijn oostflank opent zich de Valle del Bove, een vijf kilometer brede laagte waar vrijwel alle lava eindigt. Sinds 2013 is hij Unesco-erfgoed en sinds 1987 regionaal park.

De bergen

Langs de Tyrreense kust lopen drie ketens die de Apennijnen voortzetten: de Peloritani boven Messina, de Nebrodi met de uitgestrektste beukenbossen van Sicilië, en de Madonie, waar de Pizzo Carbonara 1.979 meter haalt en de hoogste niet-vulkanische top van het eiland is. Het zijn alle drie regionale parken, en in de winter sneeuwt het er.

De kusten en de eilanden

Elfhonderd kilometer kust, van elke soort: loodrechte kliffen bij Messina en Trapani, zeer lange stranden bij Ragusa en Agrigento, zwarte lavarots onder de Etna. Eromheen liggen vijf archipels: de Eolische, de Egadische, de Pelagische, plus Ustica en Pantelleria, die losse eilanden zijn. Lampedusa hoort geologisch al bij Afrika.

Het binnenland

Tussen de bergen en de zee ligt het Sicilië dat bijna niemand bezoekt: kleiheuvels die al drieduizend jaar met harde tarwe worden bebouwd, dorpen boven op de heuvels, en heel weinig water. In juni is alles geel, in augustus verbrand, en in de winter wordt het twee maanden groen. De zwavelmijnen die dit landschap hebben getekend zijn al decennia dicht.